Konrad Stawiarski

Eneidrion Konrad Stawiarski

Niezwykle dzielo autorstwa Konrad Stawiarski, Kasia Dominik, Anna Cani?, Marzena Szczur, Anna Soba?ska, Agnieszka Ku?mierczuk i Tadeusz Hutyra, wszechstronna, symfoniczna gra strofami, melodyjny wr?cz wyd?wi?k tego wszystkiego co wy?ej wymienieni autorzy chc? przekazac. Czytelnik czuje si? jak na spektaklu samego maestro dusz, zapraszamy. Motto: Poklosie romantyzmu, w Trzeciej Rzeczpospolitej Polskiej. Goplano, oto ja Twój j?zyk, mowa i styl. Skierka i chochlik plon? plomieniem ?wiec. Czy rozumiesz...? Ko?mi czterema pobiegnie mój duch. Kareta moja w starym zlocie zdobywców, Mistrzu Irydionie Ty b?d? lub przyb?d?- przyb?dzie! Ah... Aria murów do dzi? trwa.... Skierko mój i Ty tak?e Wielkich Poeto Ruin, Odziej mnie w zlote szaty, przed nadej?ciem dnia. /Co mi po slo?cu, po ksi??ycu i po kwiatach/, Kiedym ja Królow? Kwiatów jestem. /w rzeczulkach woda goni si? za wod?/ Z aktu pierwszego wy?nij mi list. Pobiegn? do okna by spojrzec w daleki ?wiat. Patrz? na ?wiat co ?wiadectwem moim jest. Nazbyt ci??ko mi i?c po bezdro?ach dnia. Fantastyczna jeste? Goplano ?ywa i niewinna, Skierka i chochlik dogadaj? w plomieniu tla. Zaraz przecie? nadejdzie mocarstwa tego kres. Zbyt upolitycznione moje wiersze, mój czas. A ja pisz?cym przecie? bohaterem jestem. Wyjd? mi na przeciw zlotostrunna harfiarko ma. Tak ?niada, tak szcz??liwa, tak blada Polska wyprawiona w Raj, Wszystkich ksi?g mych czytania mow? murów s?. Ja nie chce stale metafory laski unosic ponad mur, Obaw i rozpaczy jak Polski tej wieszcz. Jestem na równi z Chaucerem, Szekspirem, Irydionie Ty mnie poprowad? przez bezbronny bruk. A kroki moje jak ?ycie slysz? ju? od dawna. Chc? si? zatopic w starym zlocie Ksi?gi ?wiata. Kroniko dziejów prosz? miejsce mi daj. Choc walczylem z Aniolami u bezkresu dnia, ?ylem nad podziw ?mieszny niczym Fantazy, Balladyno i Goplano: zosta?cie za?wiatów uczennicami. Skierko, Ty prosz? rozpal dlonie moje ?ywe. Kareta czeka, wi?c obiecuj? Tobie przyszle ?ycie. Z moich wciele? wi?c postacie dobrze pami?tane, Mówi? za mnie, jam wieszcz, równy najwi?kszym, Kiedy Pan Mickiewicz, Konrada usposobil w kar? i gniew... ( wolno). Milcz? lata, epoki, eony, millenia, karty historii, Wyroki pisz? skrybowie boscy, anielscy, ziemscy, i syny, oraz córy i matki poezji... Konrad Stawiarski.