Vladimir Dinets

Rola siedliska w komunikacji krokodyla Vladimir Dinets

Wszystkie krokodyle maj? okre?lon? kategori? sygnalów u?ywanych jako reklamy w okresie godowym. Ka?de wezwanie jest pol?czeniem kilku elementów o ró?nych wla?ciwo?ciach fizycznych, takich jak postawa ciala, okrzyki glosowe, oklaski i wibracje infrad?wi?kowe. Komponenty te ró?ni? si? zdolno?ci? do przenoszenia informacji o stanie i lokalizacji zwierz?cia, a ich wykorzystanie jest dostosowane do struktury siedliska. D?wi?ki wokalne s? u?ywane cz??ciej w podzielonych ?rodowiskach wodnych, gdzie s? bardziej skuteczne, podczas gdy uderzenia s? u?ywane cz??ciej w ci?glych siedliskach wodnych. Porównanie sygnalizacji i preferowanych siedlisk przez istniej?ce gatunki krokodyli, a tak?e sygnalizacji przez alopatyczne populacje tego samego gatunku zamieszkuj?ce ró?ne siedliska, potwierdza t? teori?. Jednak w populacjach zamieszkuj?cych siedliska mieszane poszczególne zwierz?ta nie dostosowuj? skladu sygnalu do struktury siedliska, co oznacza, ?e ??obserwowane ró?nice mi?dzy populacjami i gatunkami s? ewolucyjnymi adaptacjami. W trakcie bada? uzyskano nowe informacje na temat sygnalizacji dla wielu krokodyli, dostarczaj?c wgl?du w ich ekologi? i histori? ewolucji.